Life & Shadow: Celestial Call Erken Erişim İnceleme

Life & Shadow: Celestial Call’ın Erken Erişim PC inceleme kopyası, PlayWay S.A. tarafından Atarita’ya gönderilmiştir.

Selam! Bugün sizleri gizemlerle dolu bir psikolojik korku serüveniyle karşılıyorum. Bir gözlemevine stajyer olarak atandığınızda işlerin ne kadar kötüye gidebileceğini düşünüyorsunuz? İşte, bu oyunda işler tam o kadar kötüye gidiyor. Tek kişilik ve çizgisel bir hikâye anlatımı vadeden Life & Shadow: Celestial Call‘un erken erişim düzeyinde olduğunu hatırlatmak gerekiyor. Kozmik korku temasıyla ilgileniyorsanız ve tüm bu dediklerimi dikkate aldıysanız, gelin, oyunun bize asıl sunduğu detaylara geçelim.

Şehirden uzaktaki ıssız bir gözlemevine stajyer olarak atanıyoruz. En kötü ne olabilir ki?

Karakterimiz stajyer olarak Clearvell Dağı‘na geldiği ilk andan itibaren ıssız bir yerleşimle karşılaşıyor. Kendisinin ne kadar az bilgisi varsa alın bizden de o kadar! Elektrikler yok, bize eşlik etmesi gereken Profesör Elias da ortalıklarda değil. Terk edilmiş gözlemevinin işlerini bir başımıza döndürmeye çalışıyoruz. Öğrendiğimiz kadarıyla, nedenini anlamasam da, geçim kaynağımız geri dönüşüm ve tarım üzerine kuruluymuş. Kıt kanaat belli bir miktar bunları yaparak elde ettiğimiz dolarları elektrik temin etmek için harcıyoruz. Oyun, henüz bahsi geçen şeylerle etkileşime girmeden bizi bilgi yığınına bırakıyor. Yani ilk günden size verilen bilgileri yapmaya çalışırsanız, merak etmeyin, yapamıyorsunuz. Fakat işler ertesi günden itibaren tamamen değişiyor.

Sabah uyandığınızda yalnız olduğunuzdan emin olduğunuz bir yerde değişikliklerle karşılaşmak oldukça ürperticidir. Sandalyenin yerinin değişmesi gibi masum şeyler, duvarlarda çizilen ritüel mühürleri gibi uç durumlarla çeşitleniyor. Oyun tam olarak burada neler olduğunu bize söylemiyor fakat bunların sonucunun kötü olacağını bize ilk andan açık veriyor. Bana kalırsa kozmik korku biraz daha gizem odaklı bir yaklaşım istiyor. Yani açık açık bize bu denmese, illa iletilmek isteniyorsa karakterimizin yorumuyla yapılsa daha iyi olurmuş. Duvardaki ritüel kalıntılarını tabii ki de oyuncu silmek isteyecektir. Yapılmadığı takdirde kötü bir sonuca sebep oluyorsa, bırakın oyuncu deneyimlesin.

Tabii, ben size oyunun sunduğu özellikleri anlatmakla yükümlüyüm. Bu nedenle olduğu gibi devam ediyorum: Günlük görevler ve hikâye görevleri olarak ikiye ayrılan uğraşlarımız bulunuyor. Ne olduğunu bilmediğimiz tehdit, günlük görevleri yerine getirmediğiniz takdirde öfkelenebiliyormuş. Günlük görevler etrafı temizleme ya da teleskobu tamir etme gibi farklı amaçlara hizmet edebiliyor. Bana kalırsa teleskop da hikâye görevleri içerisinde olmalı. İkisi de doğru şartları yerine getirmezsen tek günde bitmeyecek uğraşlar olduğu için farkları olduğunu düşünmüyorum. Hikâye görevlerinde bu araştırma yerleşiminin alt katlarında bizi bekleyen gizem ne, daha çok buna odaklanılıyor. İlerleme odaklı çizgisel hedefler olarak düşünebilirsiniz.

Oyunun hikâye odaklı ilerleyişi merak uyandırıcı. Gerçekten, burada tam olarak neden yalnızız? Bizi karşılaması gereken Profesör Elias nereye gitti? Karanlıkta bizi bekleyen tehdit tam olarak ne? Bunlar oyunun ilk anından itibaren bizimle birlikte süregelen merak unsurları oluyor. Gün döngüleri oldukça kısa. Sabah olduktan sonra hızlı hızlı temizlik görevlerini yerine getirmeli, daha sonrasında dışarıda keşif odaklı olanlara odaklanmalısınız. Ya da tam tersi. Bu kadarının oyuncuya bırakılması hoş. Fakat hava kararmaya başladıktan sonra gözlemevinin kapısının mühürlendiğini unutmamak gerek. Neyse ki karakterimiz bu uyarıyı her gün özenle yapıyor, bu nedenle gözden kaçırma gibi bir durum yaşamazsınız.

Günlük görevlerden elde ettiğiniz miktar oldukça düşük. Bütün gelirimizin buna odaklanmasını ve hayatta kalmamızın tamamen buna bağlı olmasını biraz absürt buldum. Hasar aldığınızda canınızı yükseltmek için etkileşime girmeniz gereken otomat, para istiyor. Gözlemevinin elektriğinin açık durması için gereken güç de parayla sağlanıyor. Araştırma için aşağıya indiğinizde yukarıda güvenliğiniz için açık bekleyen ışıkların ne kadar süre sizi koruyacağını öngöremiyorsunuz. Mesela tam olarak bu sebepten canım azaldığında otomattan can almak yerine ışık gücü almayı tercih ettim. Çünkü genelde onu bile zar zor karşılıyorsunuz.

Atmosferi başarılı, sahip olduğu hikâyeyse merak uyandırıcı. Fakat bazı tasarım seçimleri, sahip olduğu potansiyeli zedeleyebiliyor

Oyun atmosfer olarak ürpertici bir sunum sağlıyor. Keşke bunu aniden çıkan korku ögeleriyle zedelemeselermiş. Yapısı yeterince oyuncuyu diken üstünde tutmaya müsait. Hatta bana kalırsa keşke bunu son ana kadar korusalarmış. Tehditle karşılaştığınız durumlarda oyunun cilalanmış yapısı, aniden suya düşüyor. Koşma hızı normal anlarda göze çarpmazken peşimde bir tehlike var gibi hissettiğim durumlarda hiç gerçekçi gelmiyor. Mesela haritada neden öcü çizimi var? Bu tarz unsurlar atmosferi basitleştirmiş. Aynı sebepten oyunun yeterince oyuncuya aktarım sağlayamadığını düşünüyorum. Sisli bir günde yine havanın kararmasını uzun süre bekledim. Fakat o olay, oyunun özel olarak gerçekleştirdiği bir anmış. Bundan emin olmadan dışarıya yeniden adım atamadım. Çünkü gitmem gereken yer uzaktı ve boş boş gözlemevinde beklemekten öte bir şey yapamadım. Bu gibi durumlarda gözlemevinde ilgilenebileceğiniz başka şeyler de olmuyor maalesef.

Belki saat gibi ekstra bir teçhizat bizlere verilirse gün takibini o şekilde de gerçekleştirebiliriz. Gerek olmayan bir ek özellik gibi gelebilir fakat böyle olağandışı durumlarda saat de absürt bir tepki verirse oyuncu illaki anlayacaktır. Atmosfer anlamında da olumlu etkileyeceğini düşündüm. Genel olarak etkileşime girdiğimiz ürünler kısıtlı. Bazıları sonradan etkileşime girilebileceğini belli etse de öncesinden yaklaşamıyoruz. Karakterimiz bu durumlarda pek yorum yapmaya müsait değil. Doğrudan etkileşime girebildiğimiz eşyalarımız envanter ve kullanıma açık araç gereç menüsü olarak iki yerde gözüküyor. Tarlayı sulayacağınızda suluğunuzu mucizevi şekilde ortaya çıkartıyorsunuz. Oyunlarda alışkın olduğumuz durumlar olsa da bazen gerçekçi hayal edince komiğime gidiyor. Neyse efenim…

Etkileşime girdiğiniz ögeler doğrudan envanterinize gelmiyor. Bunun için belli bir tuşa basmalısınız. Ona basmazsanız üstünüze almadan geri çıkmış oluyorsunuz. Bence bu otomatik olsa daha mantıklı olur. Refleks olarak diğer tuşa bastığım için birkaç kez aynı şeyi yaşamak biraz sinirimi bozdu. Zaten etkileşime girebildiğimiz eşyalar azken bu özelliği unutup durmak kaçınılmaz oluyor.

Bu süreçte ben diyeyim dış güçler, siz deyin bilinmez tehdit, hiddetlenebiliyor. Günlük görevleri yapmazsanız ya da tekrar tekrar yanlış bir hamle yaparsanız da bu gerçekleşiyor. İkinci durum bana oldukça absürt geldi. Şöyle bir durum yaşadım: Bir bulmaca vardı. Üç adet güç kablosunu doğru yerlere takmanız gerekiyordu. Bunun için bulunduğu koridordaki odaları gezmeli ve gerekli notları bulmalısınız. Bu notlar çekmecelerin içerisinden de çıkabiliyor. Üç defa alanı gezmeme rağmen yalnızca iki tanesinin notunu bulabildim. Açıkçası sabrımın biraz bitmek üzere olduğu anlardaydım. Ben de üçüncüyü deneyerek bulmacayı çözmek istedim. Birkaç sefer denememin ardından aniden kendimi ritüel alanında öldürülürken buldum. Yani… neden?

İşin asıl sıkıntısını söyleyeyim: Oyun düzenli olarak otomatik kayıt almıyor. Siz de manuel kayıt alamıyorsunuz. Sadece her günün başında oyun kayıt alıyor ve bununla yüzleşmeniz gerekiyor. Yani sabah tüm olanları tekrarlamalı, onca vakti geçirmeli ve aşağı inip oraya gelene kadar yaptığınız şeyleri yeniden yapmalısınız. Bence bu oyundan çok daha korkunç. Bu döngüyü teşvik edecek kadar başarılı bir yapı bana kalırsa sunmuyor. Yapılabilir mi, yapılabilir. Fakat bunu keyifle yapar mısınız, asıl soru o işte. İlla oyuncuyu yanlış yapmaya çekinceli yaklaştıran bir yapı sunulmak isteniyorsa bu çok farklı şekillerde de yapılabilir. Gezinirken dolaplarda saklanma özelliği çıkıyor mu diye bakıp durdum. Neticede kovalandığımız sekanslar varsa elbet bu mekanik de vardır diye düşünmüştüm. Mesela yanlış yaptığınızda yaratık ortaya çıkıp bizi arayabilir. Bu şekilde de gerilim dolu bir oynanış elbette ki sağlanabilir.

Oyunun Türkçe seslendirmesini başarılı buldum. Fakat karakter daha çok tepki verebilirdi. Modellemeler biraz geliştirilebilir. Altyazı otomatik olarak açık olduğu için kapatma gereği hissetmemiştim. Bu sayede gördüğüm başka bir hata altyazının bazen Türkçe, bazen İngilizce gözükmesi oldu. Korku unsurunun komediye dönmesini sağlayan bazı sahneler vardı. Bu tarz ögeler oyunun şu anki hâline biraz mesafeli bakmama neden oldu. Oynanamaz durumda değil ama üzerinde durulursa çok daha keyifli hâle getirilebilir. Bu şekilde potansiyeli yüksek fakat pratikte ortalama bir oynanış sunduğunu düşünüyorum. Yine de farklı bir deneyim olsun isterseniz göz atabilirsiniz. Çünkü sahip olduğu özelliklerin birleşimi aslında özgün bir yapı vadediyor.

Geliştiriciler, oyunun yaklaşık 6 ay gibi bir süre erken erişim sürecinde olacağını açıklamış. Belki belli bir süreye kadar gözlemleme seviyesinde de bakabilirsiniz. Her zaman gözlenen kişiler biz olmayacağız ya, değil mi? Benim düşüncelerim bu şekildeydi. Umarım soru işaretlerinizi giderebilmişimdir. Bir sonraki oyuna kadar görüşmek üzere! İyi oyunlar ve sağlıcakla kalın.