Cairn İnceleme

Cairn’in PC inceleme kopyası, The Game Bakers tarafından Atarita’ya gönderilmiştir.

Selam! Bugün sizlerle ekstrem bir yolculuğa çıkıyoruz. Daha önce hiç dağa tırmanacağınızı düşünmüş müydünüz? Düşünmemiş miydiniz? Ben de öyle! Bugün hayatımızda radikal bir karar alıyoruz ve hayatını tırmanmaya adamış Aava‘nın en önemli yolculuğunda ona eşlik ediyoruz. Kurgusal bir evrendeki en yüksek dağ olan Kami Dağı‘na başarıyla çıkabilecek misiniz? Rahatlatıcı bir oyun olarak tasarlanan Cairn, bunu çok farklı açılardan vadediyor. Tam olarak nasıl derseniz, sizi incelemenin devamına davet ediyorum. Eşyalarınız hazırsa yolculuğumuza çıkalım.

Zirvesine kimsenin ulaşamadığı, Dünya’nın en yüksek ve acımasız dağı Kami Dağı’na tehlikeli bir yolculuğa hazır mısınız?

Başta dediğim gibi ekstrem sporlarla hiç aram yoktur. Her ne kadar ufuk açıcı ve yeni perspektiflere ayna tutabilecek deneyimler olduğunu öngörebilsem de işin ucunda yüksek oranda ölüm olan bir şeye kalkışmamayı tercih ediyorum. Dağcılık sporlarına belli noktaya kadar anlam verebiliyorum. Fakat gerçekte Everest gibi bu sebepten ölümlerle anılan örneklere inatla gitmeye devam eden sporcuları anlayamıyordum. Anlayacağınız, bu kurgusal evrende Aava da onlardan birisi oluyor. İnanın benimle benzer düşüncede birisiyseniz bile oyun size ekstrem sporlarla ilgilenen insanların motivasyonunu irdeletebiliyor.

Bu tarz ekstrem bir sporla ilgilenen kişilerin hayattan beklentisi nedir? Aileleri var mı? Başlarına bir şey gelse arkalarında bıraktıkları kişilere karşı sorumluluk hissederler mi? Ölüm onlar için ne demek? Aava ile çıktığımız yolculuk hiç kolay değil. Oyun, her ne kadar rahatlatıcı kategorisinde geçse de ne fiziksel ne de psikolojik olarak size toleranslı yaklaşacak. Üç farklı oynanış moduyla açılışımızı yapıyoruz. Explorer, Alpinist ve Free Solo olarak ayrılıyor. Ben standart olarak önerilen Alpinist zorluğu ile sizler için oynadım. Oyun size karşı biraz daha şefkatli davransın istiyorsanız Explorer’ı tercih edebilirsiniz. Fakat bana kalırsa birkaç kez oynamadan Free Solo‘ya yaklaşmayın. O oyun zorluğunda bir kere ölüm, ebedi ölüm demektir. Ve tekrarlıyorum, bu yolculuk hiç de kolay olmayacak.

Aava‘yı kontrol etmek başta hiç zor gibi gelmeyebilir. Sadece yürüdüğünüz anlarda herhangi bir oyundan farksız hissettirecek. Fakat işler tırmanmaya başladığınızda 180 derece değişiyor. Dört uzvunuza ayrı ayrı komut vermeniz gereken tırmanış mekaniği, anlık strateji yapmanızı şart kılıyor. Aava‘nın dayanıklılığı ne durumda? Ellerinizi ve ayaklarınızı düzgün bir yere yerleştirdiniz mi? Yerden ne kadar yüksektesiniz? Yukarıya ne kadar kaldı? Acaba dağ çivisi yerleştirmeli mi? Tüm bu sorular, oyun boyunca nefes almaktan farksız kontrol ettiğiniz unsurlar hâlini alacak. Hayatta kalma ögeleri de işin içine eklenince Aava‘nın üşüme, susama, açlık ve enerji seviyesini kontrol etmeniz gerekiyor. Ve bunların hiçbiri sınırsız olarak sizlere sunulmuyor. Tırmanırken mutlaka etrafı aramalı, yiyecek-içecek kaynağı bulmaya çalışmalı ve çadır kurmalısınız.

Dağ tırmanışı, ne kadar profesyonel olursanız olun hiçbir zaman çantada keklik olmuyor. Ne zaman ne olacağı belli olmuyor. Her an yaralanabilirsiniz, kayabilirsiniz ya da çevresel bir unsurdan zarar görebilirsiniz. Oyun sizi öyle bir mentale sokuyor ki gerçekten dağa tırmanıyor gibi hissediyorsunuz. Parmaklarınız kesiliyor, onları bandajla sarıyorsunuz. Su bulunca gerçekten seviniyorsunuz. Çadır kuracak alan için dört gözle bekliyorsunuz. Belli sayıdaki dağ çivilerinizle yolunuzu hesaplayıp tırmanışınızı o güzergahta gerçekleştiriyorsunuz.

Tüm bunlara alışmak da bir o kadar sabır istiyor. Sabır konusunda kesinlikle en iyi örneklerden birisi değilim. Bu oyuna ilk başladığımda “Olmadık işe çattım galiba.” diye kendime söylenip duruyordum. İlk oynayışımda zar zor bir saat dayandım. Sonra o iki saate çıktı. Sonra dört… Ve nihayetinde çıkmak istemedim. Bu oyun sayesinde dağa tırmanma felsefesiyle birlikte toksik ilişki dinamiğini de gerçekten deneyimlemiş oldum. İkisini de gerçekte yapmayı planlamıyorum. Tabii ki de gerçekten dağa tırmanan birisi adına konuşamam ama bana kalırsa ayaklarımız yere değerken bu felsefeye bizi en çok yaklaştırabilecek örneklerden birisi olmuş.

Kami Dağı affetmiyor: Tırmanmak şahane, hatalar bahane! Aava’yla çıkacağınız bu yolculuk hem fiziksel hem de psikolojik olarak sınırlarınızı zorlayacak

Ekstrem sporların eksilerini de artılarıyla birlikte gözlemleyebiliyorsunuz. Harika manzaralar ve dağda hayatını sürdüren canlılar gibi çok güzel anılar biriktirebiliyorsunuz. Fakat aynı zamanda devamlı ölme riskiyle burun buruna geliyorsunuz. Etrafta hayatını kaybetmiş dağcıların cesetleriyle karşılaşıyorsunuz. Onlardan arda kalan notları okuyabiliyorsunuz. Çoğu kimsesiz ya da ölüm görevi olarak Kami‘ye çıkma kararı almışlar. Tırmanma sekanslarında son ana kadar süren öfleyip püflemelerimi bir kenara bırakırsak gerçekten rahatlatıcı ve duygusal bir 8 saat oldu benim için. Her ne kadar Steam‘de oynanış sürem 12.7 saat olarak gözükse de oyun içinde 8 saat yazıyor. Hesaplamasını size bırakıyorum. Aynı zamanda geliştiriciler, oyunu oyun koluyla oynamamızı öneriyor. Fakat ben klavye-fare ikilisiyle sorunsuz bir şekilde oynadım. Bunu da eklemek isterim.

Cairn gerçekten dağla inatlaşmadan, hayat gibi kendini akışta bırakıp doğanın bir parçası olmanı gerektiriyor. Tabii ki de bu bir oyun ve hataları da mevcut. Kimi zaman zirveye ulaştığımızda Aava kendini kolayca çekebilecekken bir türlü o animasyon devreye girmiyor. Tırmanmadığınızda rahatlıkta ayakta durabileceğiniz yerde tırmanmaktan vazgeçtiğinizde karakter aşağı ölüm düşüşüne kendini bırakabiliyor. Uzvunu düzgün bir yere yerleştirdiğinizi düşündüğünüzde ve hatta dinlendiğinizde bile yine aşağıyı boylayabiliyorsunuz. Hareket ettireceğiniz uzvu oyun otomatik seçiyor. Ve çoğunlukla bu doğru olan olmuyor. Titreyen bacağınızı düzeltseniz her şey düzelecek ama oyun inatla kolunuzu seçiyor! Bu tarz durumlarda o rahatlatıcılık unsuru tabii ki yok oluyor. Oyunun evreninde kendini konumlandırdığı teknolojik kısım biraz tartışılır. Bize eşlik eden bir robotumuz bulunuyor. Aşağıdakilerle irtibata geçmemizi sağlıyor. Aynı zamanda da dağ çivilerimizi toplama gibi görevlerde de bize yardımcı oluyor. Fakat bundan öteye bir yardımı yok.

Dağda tırmanırken bize yardımcı olan tek şey dağ çivilerimiz ve tebeşirler oluyor. Dağ çivileriyle kendinizi ipe bağladığınız takdirde düşseniz bile bağ sizi tutmuş oluyor. Tebeşirle ellerinizi buladığınızda zorlu tırmanışlarda kaymanızı önlüyor. Fakat tutunma ya da ayağınızı koymak için dağ çivisi gibi ek bir mekanizmamız bulunmuyor. Robotumuz da aynı şekilde dağ çivisi gibi bize yardımcı olmuyor. Yani aslında bu açıdan gerçekten yalnız kurt gibi ilerliyoruz. Özellikle rüzgâr gibi çevresel etkenler işin içine girdiğinde bu durum fazlasıyla zorlayıcı olabiliyor. O nedenle oyunun bize sunduğu ek kolaylıklardan bahsetmek istiyorum.

Oyun süresince Free Solo zorluğunda oynamadığınız takdirde yardımcı özelliklerle tırmanışınızı kurtarabiliyorsunuz. Oyun normalde çadırdan çadıra kayıt alıyor. Fakat yukarıda verdiğim örnekler dakikalarınızı ve hatta saatlerinizi verdiğiniz deneyimi çöpe atabiliyor. Bunun önüne geçmek için Aava’nın ayağı yere bastığında otomatik kayıt alan bir seçenek bulunuyor. Bunu şahsen özellikle öneriyorum. Oyunda dağ çivisi takma gibi anlık hareket isteyen eylemler ek bir onaya tabi tutuluyor. Doğru zamanda basarsanız kusursuz şekilde çiviyi çakıyorsunuz. Fakat yapamazsanız çivi hasar alıyor. Aynı zamanda bu hamle, can alıcı bir anda çiviyi takmaya çalışırken vaktinizi de alıyor. Bundan rahatsız oluyorsanız bunu da kapatabiliyorsunuz. Şunu ekstra söylemek isterim: O çivi çakılıyor, sonra Aava bir de ipi çiviye sabitlemeye çalışıyor. Yani o eylemi kapatsanız da yanlış zamanda çiviyi çakarsanız yine aşağıyı boylayabiliyorsunuz.

Hayatta kalma ögelerini de kapatabiliyorsunuz. Bunu oyun sonuna kadar kapalı tutmanızı önermiyorum. Fakat belli bir yerde ilerlerken çok zor duruma düştüyseniz, mesela donmaktan öleceksiniz, anlık kapatmakta fayda var. Bu yardımcı özellikler sınırlı dağ çivinizi de sonsuz hâle getirebiliyor. Çok uzun süren tırmanışlarda tekrar tekrar oynamaktan bıktıysanız bu açıdan da kullanmayı tercih edebilirsiniz. Hangi uzvu kontrol ettiğinizi parlatarak gösteren ve yerleştirdiğiniz yerin sağlam mı, değil mi, olduğunu belirten özellikleri de açmanız iyi olacaktır. Bana kalırsa bu son ikisi normalde de olması gereken özellikler. Hangi yardımcı özelliği açarsanız açın olay tamamen sizin tırmanışınıza bağlı olduğu için hiçbir şey bu süreci olumsuz etkilemeyecektir.

Mekanikleriyle dağcılık felsefesini bizlere başarıyla yaşatan Cairn, kendine özgü bir huzur sunuyor. Fırtınalarda dinginlik arayan kişilere şiddetle tavsiye edilir!

Oyunu tamamen Aava‘nın seslerine ve ambiyansa odaklanarak da arkada müzik açarak da oynadım. Bir süre sonra Aava‘nın ne zaman, neye ve nasıl tepki vereceğini öngörebilir oluyorsunuz. Ses ve görsel tepki arasında çok bir fark göremediğim için dayanıklılık kontrolünde özellikle sese dikkat edin diyemeyeceğim. Yine de ilk etapta mutlaka bakmakta fayda var. Hata mı, benden mi kaynaklı, emin değilim; bazı zamanlarda tüm bunlara rağmen dayanıklılık sistemini öngöremediğim çok oldu. Biraz önce rahatlıkla çıktığı yerden kayıyor ve nefesi yetmeyebiliyor. Anlayamıyorum! Keşke dayanıklılık seviyesi bir şekilde kutucuk ya da renk değişimi gibi anlık olarak bize gösterilir olsaymış. Tüm oyun boyunca en çok düşündüğüm şey bu oldu.

Ben diyeyim 8, siz deyin 12, saatlik oynanış süresince Aava‘nın hayatının bir parçası oluyoruz. Robot sayesinde onu aşağıda bekleyen kişilerin sesli mesajlarını dinliyor, aynı zamanda Aava‘nın bu tırmanıştaki motivasyonunu öğreniyoruz. Doğumundan itibaren tırmanışçı olarak yetiştirilen birisinin tek amacı buyken, tırmanışı ardında bıraktığında ne yapabilir ki? Bu konuda kendisini anlıyorum. 30larının sonlarındaki birisi için sıfırdan başlamak muhtemelen 20lerinin başındaki birisi kadar kolay olmaz. Tüm bu macera kendisiyle de bağ kurmanızı kesinlikle sağlıyor. Yolda edindiğimiz arkadaşlıklar da tüm bu serüvenin tuzu biberi oluyor. Hikâyesinin bende bıraktığı hissi tatlı sert olarak tanımlayabilirim. Çok benzer yapıda olmamalarına rağmen sabır ve hayat konusunda bende yarattığı felsefik değişim neredeyse Wanderstop isimli oyun gibi oldu.

Yani bu kurgusal evrenin en yüksek dağına tırmanmak için yaptığımız sanal mücadele, oyuncuyu dağcılık felsefesiyle bağ kurdurabiliyor. Bu çok başarılı bir örnek olduğunu gösterir. Mekaniklerle bunu bizzat yaşatmak bence kolay değildir. Tüm zorlukların farkında olmana rağmen o fırtınanın içinde bir dinginlik bulabiliyorsun. O dinginliğe tutunuyorsun. Bunu yapınca o fırtına artık yakındığın ana etken olmaktan çıkıyor. Zorluktan ve bunu devam ettirmekten keyif almak belki de asıl felsefesidir. Gerçekten doğayla bir oluyorsun ve anı yaşıyorsun. Her bir deneyim sana unutulmaz anılar sağlıyor. Tabii ki de böyle düşününce yaşadığımız heyecandan uzak hayat çok standart ve rutin geliyordur. Yine de empati kurabilmem, bu yolculuğa gerçekte çıkacağımı göstermiyor. Benim büyük maceralarım ekranlarla sınırlı olmaya devam edecek gibi gözüküyor.

Kami Dağı oldukça devasa bir oluşum. Tırmandığınız yer de tamamen sizin gönlünüze bırakılmış. Benim tırmandığım yerden sizin tırmanmama olasılığınız, her ne kadar tek bir zirve olsa da muazzam bir keşif skalası oluşturuyor. Dağ boyunca içine girdiğiniz girintilerde bulacağınız yeni maceralar, edineceğiniz bilgiler ve çok daha fazlası tekrar oynanabilirlik için teşvik ediyor. Oyunun yarısına kadar çok benlik olmadığını düşünürken şimdi kafamı rahatlatmak için arkada müzik açıp oynayabileceğim bir macera olarak görüyorum. Bu muazzam bir değişim ve bana kalırsa hafife alınmamalı. Abartarak söyleyeceğim, sabır açısından Souls-Like türü oyunlardan çok daha fazla beni sınamasına rağmen bu şekilde düşünüyorum. Yani muhtemelen potansiyel oyuncu kategorisinde olmayan birisiydim. Bana bile kendisini bu kadar sevdirebilen bir oyun, potansiyel oyuncusu için şaheser olabilir. Hatalarla çok karşılaşmayacağınızı umarak ve sabır sınama kısmını tekrarlayarak canı gönülden size bu oyunu önerebiliyorum.

Evet, zirve bir tane var. Ama belki de gidişatımız iki tanedir, kim bilir? Hangisinin doğru olduğunu düşünüyorsanız o yolda ilerleyin. Kalbinizin sesini dinleyin. Eminim ki Aava da öyle düşünüyordur. Herkesin mutlaka denemesini istediğim bir oyun oldu. Sen neymişsin be Kami… Umarım sorularınıza cevap olabilmişimdir. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki oyuna kadar görüşmek üzere! İyi oyunlar ve sağlıcakla kalın.